The Approach

approach bros

New album, released on October 29, 2019.

Contributors:

Texts and Voices
Thanasis Chondros & Alexandra Katsiani
Thanos Kois
Costis Drygianakis

Musicians
Mado Anastasiou, violin
Spyros Charmanis, guitar
Nicole Forlida, guitar, saxophone
Olya Gluschenko, camera, ocarinas, recordings
Elena Kakaliagou, French horn
Christina Kalogianni, recorder
Christos Kaltis, bass
Alexis Karavergos, guitar, piano, electronics
Panagiotis Karagounis, saz
Iro Kourtoglou, percussion, toy instruments
Haris Koutsokostas, electronics, balloon, glove
Manos Michaelides, electronics
Kostas Pandopoulos, guitar, clarinet, saz
Pavlos Pavlidis, saxophone, balloon, guitar
Marilena Petridou, percussion, toy instruments
Christos Pierros, percussion, toy instruments
Amalia Pierrou, percussion, toy instruments
Christos Tzitzimikas, voice
Tania Tsambazi, recorder, balloon
Lily Varaklioti, voice
Nikos Veliotis, cello
Athina Zachariadou, percussion, toy instruments
Lambros Zafeiropoulos, percussion, recordings
Agapi Zarda, trumpet, bass, toy instruments

plus

Costis Drygianakis, recordings, sound processing and everything else

Crafted between January 2018 and January 2019.
Cover painting: The silence by Vicky Vlachogianni

For listening and merchandising, there is the Bandcamp page


H Ομάδα Νέων του Avopolis, 6.11.2019

Ο Κωστής Δρυγιανάκης συμπράττει με τον Θάνο Κόη των Lost Bodies και τους Θανάση Χονδρό & Αλεξάνδρα Κατσιάνη

Ακούστε ολόκληρο τον δίσκο Η Προσέγγιση

Σε ιδιαίτερα παραγωγική χρονιά εξελίσσεται το 2019 για τον Κωστή Δρυγιανάκη, ο οποίος επιστρέφει στο προσκήνιο με νέο δίσκο.

Πρώτα δηλαδή ήρθε ένα χαμένο άλμπουμ από το 1989 σε συνεργασία με τον Κώστα Παντόπουλο ονόματι Ο Μύθος Του Πενθέα -στον απόηχο του κλεισίματος ενός πρώτου κύκλου δράσης για το συγκρότημα Οπτική Μουσική (πατώντας εδώ, μπορείτε να δείτε τι έγραψε γι’ αυτό στις σελίδες μας ο Χάρης Συμβουλίδης). Στη συνέχεια, επανεκδόθηκε σε βιβλίο/CD από τη REKEM Records το παλιό του CD-R από το 2006 Ο Χονδρός Και Η Κατσιάνη Στο Βουνό (δείτε εδώ), ενώ στο μεσοδιάστημα τον είδαμε και live στην Αθήνα, σε μια σύμπραξη με τη Σαβίνα Γιαννάτου και τον Έκτορα Μαυρίδη για ήχο, φωνή και …κεραμεική! (δείτε πατώντας εδώ την ανταπόκριση της Χριστίνας Κουτρουλού). Τέλος, κυκλοφόρησε και το βιβλίο Για τη Διαύγεια ανάμεσα στη Ταχύτητα και τη Διάρκεια: Ψίχουλα που Πέταξαν πίσω τους ο Θανάσης Χονδρός και η Αλεξάνδρα Κατσιάνη για να Βρουν Το Δρόμο, στο οποίο περιλαμβάνεται ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του στη γκαλερί ATOPOS CVC (Νοέμβριος 2018), για τη μουσική «γεωγραφία» των πράξεων του Θανάση Χονδρού και της Αλεξάνδρας Κατσιάνη από το 1981 ως το 2006 (τόσο με το Δημοσιοϋπαλληλικό Ρετιρέ, όσο και εκτός αυτού).

Τώρα, λοιπόν, ο Δρυγιανάκης παρουσιάζει έναν καινούριο δίσκο με τίτλο Η Προσέγγιση, ο οποίος τον βρίσκει να συνεργάζεται για τα περιεχόμενα κείμενα τόσο με τους προαναφερθέντες Χονδρό & Κατσιάνη, όσο και με τον Θάνο Κόη, γνώριμο από τη δράση των Lost Bodies. Τη μουσική υπογράφει ο ίδιος ο Δρυγιανάκης «με συνεισφορά απ’ όσους συμμετείχαν», όπως σημειώνει -και ανάμεσα στους τελευταίους βρίσκονται κάμποσα γνωστά ονόματα, όχι μόνο του εγχώριου πειραματισμού: ο Νίκος Βελιώτης με το τσέλο του, ο Χρήστος Τζιτζιμίκας στα φωνητικά, ο Κώστας Παντόπουλος στην κιθάρα, στο κλαρινέτο και στο σάζι, η Έλενα Κακαλιάγκου στο γαλλικό κόρνο κ.ά. Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το άλμπουμ μέσω BandCamp, πατώντας εδώ.

Η Προσέγγιση κυκλοφορεί ψηφιακά αλλά και σε CD (με 32σελιδο βιβλιαράκι, δίγλωσσο) από το label Ήχοι Κάτω Από Το Σπίτι. Το εξώφυλλο είναι δουλειά της Βίκυς Βλαχογιάννη και έχει τίτλο “Η Σιωπή”.


Ο Frans de Waard στο Vital Weekly, 11.11.2019

Costis Drygianakis’ ‘The Approach’ is a sixty-seven-minute collage of sound many of which are produced by his friends on instruments, several of these playing electronics, but also voices play an important role, and, so at least I believe, also the computer as the final place where everything comes together. The texts, printed in Greek and English in the booklet, are dreams from Costis, but also observations about zoos, and something about a street. None of these texts seems to be recited as such, as part of the music. It doesn’t work like an opera or radio drama; they rather become part of the overall work, which I regard as a stream of sound, be they electronic, acoustic, spoken word or of concrete sound. Maybe there is an overall thematic approach to this, but then I may not see it. It is fascinating music, I’d say and Drygianakis knows how to play around with all the sounds at his disposal. Sometimes a section is a bit more orchestral, while others are more electronic, and more on a delicate balance together. It is a long work, and every time I played it, I wondered if it was necessary to such a length, but also every time I kept playing this until the end, so there is something that the composer is doing right here. It is, sonically speaking, a very rich work, filled with ideas and sound; never a dull moment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s